vrijdag 26 februari 2016

Een auto overschijven in Turkije; zelfs de simpele versie was een hele rompslomp

De simpele versie want we konden een tweedehands auto vinden die al een MA kenteken had. Een MA kenteken is een speciaal voor buitenlanders die permanent of semipermanent in Turkije wonen, Als je dus een auto koopt met Turks kenteken koopt dan moet je een MA kenteken aanvragen. Maar in ons geval konden we die procedure dus overslaan.

Desalniettemin was het een heel gedoe i.t.t. Nederland waar je een auto overschrijven gewoon even regelt op het postkantoor. In Turkije ga je daarvoor samen met de vorige eigenaar naar de notaris, Met paspoort, Turks belastingnummer, je Ikamet (verblijfsvergunning) en vertaling van je paspoort. Deze vertaling moet zijn gedaan door een beëdigd Tolk in een taal die je goed spreekt. De verkoper was Engelstalig en wij begrijpen Engels goed dus we konden vooruit met een beëdigd tolk Engels die er de hele procedure bij moest zijn.

Goed om te weten is dat de auto op naam moet staan van alle personen die er in rijden, in ons geval mijn man en ik. Dan kan de auto ook verkocht worden in het geval dat een van ons beiden overlijdt; zou de auto alleen op naam van mijn man staan dan kan ik de auto niet verkopen zonder een gerechtelijke procedure die maanden kan duren.

Maar goed, terug naar het verhaal, Wij dachten na uren wachten klaar te zijn maar helaas.... Ze konden ons adres niet vinden in het computersysteem van de notaris. Wij moesten even naar het kantoor waar we de Ikamet (verblijfsvergunning) hadden aangevraagd om te vragen om ons adres in te voeren. Bij het Ikamet kantoor troffen wij gelukkig dezelfde Engels sprekende Turk die ons had geholpen met de Ikamet aanvraag, Hij zou even vlug voor ons  kijken. Maar... jullie staan al correct in ons systeem zo melde hij. Hij belde even met onze tolk. Het bleek dat het systeem van de Ikamet niet compatibel en niet gekoppeld was aan het systeem van de notaris. Wij moesten maar even naar het bevolkingsregister (nufus) om hen te vragen ons adres te updaten. Gelukkig was dat maar een deur verder maar het koste wel weer extra tijd.

De tolk, wetende dat alles veel tijd kost in Turkije, had gezegd dat we haar moesten bellen als we weer terug waren in het notariskantoor. Ze bleef maar in gesprek, 5 minuten, een kwartier, een half uur...., Toen kwamen we op het idee dat het tegoed op onze Turkse telefoon (die we pas een paar dagen hadden) misschien toch op was en we daarom constant een - in gesprekstoon - hoorden, Dat klopte want met de telefoon van het notariskantoor was zij wel te bereiken, En God en Allah zij geprezen, we waren nu vindbaar in het systeem van de notaris dus de papieren konden in orde worden gemaakt. Met die papieren mag je 30 dagen rijden vermits je verzekerd bent, Binnen 30 dagen moet je dan naar de verkeerspolitie voor een kenteken registratie bewijs.

De volgende stap was de auto verzekeren. Zoals gezegd moet je een autoverzekering hebben om van de Turkse verkeerspolitie een kentekenbewijs te verkrijgen wat je moet hebben om in de auto te mogen rijden.  Bij het verzekeringskantoor was er een probleem met het computersysteem en het was bijna sluitingstijd voor het hoofdkantoor. Of wij de volgende dag terug wilden komen om de papieren op te halen; die zouden dan beslist voor ons klaar liggen.

Helaas pindakaas..... Het spijt ons zeer, zei het verzekeringsvrouwke tegen mijn man. Wij kunnen u niet invoeren in het systeem want......Uw naam is te lang! Ze hadden dat nog nooit meegemaakt. Er was plaats in het veld voor 30 lettertekens. Maar in alle officiële papieren worden alle voornamen voluit geschreven. Mijn man heeft 4 doopnamen dus kwam hij ruimschoots lettertekens te kort. Het hoofdkantoor moest nu bij een of andere regeringsinstantie toestemming vragen om zijn naam voor de verzekeringspapieren in te korten. Het is allemaal goed gekomen maar ook dat koste weer een extra dag.

We kregen bezoek uit Nederland dus we hebben het verhaal verkeerspolitie even uitgesteld. We verwachten dat dir mogelijk ook wel een dag kon duren. Maar binnen een half uurtje was het gepiept.

Ten slotte nog een tip. Bij wat voor instantie ook, neem alle papieren mee die je hebt ook al denk je ze niet nodig te hebben. En overal vragen ze om een Turks mobiel nummer, voor Ikamet, om een bankrekening te open en voor van alles. Neem de tijd en heb geduld. Het personeel is overal zeer behulpzaam maar de computersystemen onderling zijn nog niet overal compatibel en sommige systemen lopen wel eens vast zoals wij hebben gemerkt. Maar uiteindelijk komt alles goed.