dinsdag 24 maart 2015

Welkom in Huize Chaos

Welkom in Huize Chaos... Dát is momenteel en de komende maand mijn begroeting wanneer er iemand langs komt.

Dit is de laatste week in ons oude huis. Veel spullen zijn uitgezocht. Een deel ging naar de rommelmarkt, een nog groter deel in de container. Momenteel zitten we op oude stoelen die nog moeten worden weggeggooid temidden van dozen die mee moeten naar de camping waarvan een deel dozen papieren die we op de camping nog moeten uitzoeken.

TV, koffieapparaat en computer gaan op de laatste dag mee naar de camping. Op 31 maart moet ik gelukkig voor de laatste keer mijn bedrijfsbelasting doen. De laatste keer omdat ik officieel mijn bedrijfje beeindig. Ik blijf nog wel wat doen online maar als hobby en particulier.

Op de camping is het ook een chaos. De voortent staat vol met dozen waarvan de inhoud in een kast in de voortent moet. Een grote kast die echter eerst nog moet worden opgebouwd. Alles gaat moeizaam. Mijn man loopt slecht en heeft pijn met lopen aan zijn been en zijn voet. Een technisch mankement naar alle waarschijnlijkheid waar hij niet op korte termijn aan kan worden geholpen. Desalniettemin maak ik me er zorgen over. Ik slaap al een poosje slecht, ik heb moeite met in slaap vallen vanwege de vele gedachten die in mijn hoofd tollen, to-do lijstjes vooral. Ook mis ik mijn hond Kira nog elke dag.

Ons huis in Kusadasi is netjes op orde maar wordt ook tijdelijk een chaos zodra we er zijn. Er moeten meubels boven worden verzet om plaats te maken voor een extra 2 persoonsbed en een stapelbed. Gevonden en in principe gekocht in Kusadasi via een facebook groep. Afgesproken is dat we bellen voor de bedden als ze er zijn zodat we kunnen regelen hoe de bedden op ons adres in Kusadasi komen. De mensen waarvan we hebben gekocht hebben toegezegd de bedden vast te houden en ons te helpen met het regelen van het vervoer. Hoewel ik goede hoop heb dat het zo zal gaan weet ik het niet 100% zeker want ik ken deze mensen alleen een beetje on-line. En ik heb die bedden nodig want mijn zoon komt met vrouw en 2 kleinkinderen in mei. 
In het huis in Kusadasi heb ik maar een vaag idee van de inventaris. Er staan apparaten in waarvan ik geen idee heb hoe ze te bedienen zoals een broodmachine en een expressoapparaat, Hopenlijk zijn de knoppen duidelijk of hebben ze een Nederlands of Engels opschrift. Alles is online uit te zoeken maar we gaan pas in September een Ikamet aanvragen die nodig is voor telefoon/internet en andere zaken. September omdat we dan zeker weten dat de tijd om jaaarlijks verlenging aan te vragen valt in de periode dat we daar aanwezig zijn. Tot die tijd moeten we maar openbaar wifi gebruiken.

Zolang we in Nederland zijn heeft mijn man wel hulp van kinderen en bekenden met sjouwen en het opbouwen van meubels maar in Kusadasi kennen we nog bijna niemand. Hopenlijk zijn onze buren daar aardig en zijn ze bereid een handje te helpen. Ik kijk er echt naar uit om deels op de camping en deels in Kusadasi te gaan leven maar ik denk soms wel: waar zijn we aan begonnen.

Het zal dus nog maanden duren voor we overal echt helemaal op orde zijn en onze draai hebben gevonden. Onze levensstijl gaat immers ook helemaal veranderen. We moeten straks niks meer uitgezonderd het op tijd vervullen van diverse formaliteiten zoals betalingen die in Nederland automatisch gaan. Wat dat betreft is het misschien wel goed dat we nog lange to-do lijstjes hebben, dan is de overgang minder groot. Immers, ergens wonen is anders dan ergens op vakantie zijn.

Plannen? Zelf wil ik wat oude hobbies weer oppakken zoals tuinieren en ik zal vanaf September ook veel tijd besteden aan het leren van Turks. Hopenlijk kunnen we ook iets gaan doen met muziek (we zijn beiden amateur muzikanten). Daarnaast overwegen we wat vrijwilligerswerk te gaan doen in een asiel of dergelijk. Ik wil ook weer een Rottweiler in de toekomst. Een puppy of een herplaatser die geen moete heeft met vliegreizen en incidenteel verblijf in een pension wanneer we kort op en neer gaan naar Nederland. We zien wel...

woensdag 11 maart 2015

Soms zit het tegen en soms zit het mee

We hebben al een poosje een grote container buiten staan want ons huis moet leeg vóór 1 april. 
Ik zou eigenlijk al een eind op streek moeten zijn met sorteren en weggooien maar niets is minder waar. Ik ben zelden ziek maar de afgelopen 10 dagen had ik last van een vervelend virus met koorts, buikpijn en véél sanitaire stops. 
Dat schiet natuurlijk voor geen meter op. Gelukkig ben ik nu aardig opgeknapt al heb ik nog weinig energie.

Maar als de nood het hoogst is dan is de redding nabij. Deze week kwam ik erachter dat er in ons dorp komende zaterdag spullen worden opgehaald voor de rommelmarkt ten bate van kindervakantiewerk De Rips. We kunnen alles gewoon zaterdag op straat zetten.

Daar ben ik blij mee want we hebben veel spullen die eigenlijk zonde zijn om in de container te gooien. Zoals enkele schilderijen, veel glaswerk en keukengerei, een magnetron, dozen met overtollige mooie handgebreide truien, dozen met bladmuziek en divers huisraad. De tijd om er mee te leuren op marktplaats e.d. is gewoon te kort. Als ik niet ziek was geworden lag er nu waarschijjnlijk al een hoop in diggelen in de container. Goede spullen weggooien gaat helemaal tegen mijn natuur in, zo ben ik niet opgevoed dus in die zin was ziek worden een geluk bij een ongeluk.

Het uitsorteren van allerlei papieren wordt nog het grootste werk. Dat halen we niet voor 1 april maar we mogen deze dozen opslaan bij een kennis van de camping zodat we dit op ons gemak op de camping kunnen doen.

dinsdag 3 maart 2015

Help de zwerfdieren in Kusadasi Turkije


Expats Paws & Claws is een vrijwilligersorganisatie die zich inzet voor zwerfhonden en zwerfkatten in Kusadasi Turkije. Veel honden en katten wachten op een warm mandje.

Hulp is hard nodig. Niet alleen vanwege het grote aantal zwerfdieren maar ook vanwege de erbarmelijke omstandigheden waarin veel van deze dieren verkeren.

Het mooiste is natuurlijk wanneer mensen een dier adopteren. Maar soms zijn mensen maar een paar maanden in Kusadasi en is het wegens financiele of andere redenen niet mogelijk om steeds met de dieren op en neer te vliegen naar Nederland.

Maar er zijn alternatieven om te helpen bijvoorbeeld:


  • het voeren van zwerfdieren in Kusadasi
  • het tijdelijk opnemen van dieren in een noodsituatie
  • als vrijwilliger helpen in de opvang
  • lid worden van deze groep en posten delen op facebook zodat de kans groter wordt om dieren te herplaatsen
  • financieel steunen door het doen van een donatie bv via Paypal naar oyamd@sbcglobal.net
Natuurlijk zijn er soortgelijke initiatieven om zwerfdieren te helpen in andere plaatsen in Turkije en die je mogelijk kunt steunen. Weet je ook een organisatie die zwerfdieren helpt in Turkije, post dan een link als commentaar.


zondag 1 maart 2015

NL Boeken en Turkse les bij de Nederlandse School in Kusadasi

Op facebook kreeg ik deze tip over de Nederlandse school in Kusadasi

Behalve ondersteuning voor Nederlandse schoolkinderen geven ze ook Turkse les aan volwassenen, zowel beginners als gevorderden. Ik weet dat gemeente Kusadasi ook taalcursussen geeft voor buitenlanders maar uitleg krijgen in je eigen taal is wel zo prettig.

Ik lees graag en veel. Soms heb ik een leuk boek na 1 dag al uit. Steeds nieuwe boeken kopen, als er al Nederlandse boeken in Kusadasi te krijgen zijn, wordt dan een duur grapje. Daarom ben ik van plan om ook een E-reader aan te schaffen. Maar, noem het maar ouderwets, ik geef toch de voorkeur aan papieren boeken.

Vlak bij mijn huis in Kusadasi in het ADA west hotel. Naar mijn ervaring hebben de meeste hotels wel een boekenkast gevuld met boeken achtergelaten door gasten. Misschien mag ik daar af en toe ook een boek ruilen.

Woon je zelf in Kusadasi en heb je nog Nederlandse boeken die je niet meer leest dan kun je daar wellicht de Nederlandse School een plezier mee doen.