vrijdag 27 februari 2015

Ik ga weer tuinieren in Kusadasi!

Vroeger was ik enthousiast bezig met tuinieren. Vooral het zelf vermeerderen via stekken of zaden vond ik leuk. Ik bracht uren door in de tuin. Bij redelijk weer was mijn eerste werk een rondje lopen in de tuin gewapend met mijn eerste kop koffie. Om te zien wat opkwam, in bloei stond, etc.. Vooral in de lente een feest natuurlijk.

Later is deze hobby door drukte helemaal in het slop geraakt. Mijn tuin in Nederland verwilderde en een hoop kuipplanten gingen dood.

Maar nu ik niet meer hoef te werken begint het weer te kriebelen. We hebben een ruime tuin in Kusadasi en ook een dakterras met plenty ruimte voor potplanten.

Vooral kuipplanten en exotische planten hebben mijn interesse en natuurlijk is het klimaat in Kusadasi daar bijzonder voor geschikt. Het leuke is dat veel planten die hier in Nederland als kuipplant worden verkocht, daar gewoon in het wild of in plantsoenen groeien.


De vorige bewoners van ons huis hebben de tuin erg leuk en ook praktisch aangelegd; er is zelfs een irrigatiesysteem om de planten gemakkelijk water te kunnen geven. Er zijn ook goten in de overwegend verharde tuin; dat is fijn want áls het regent in Kusadasi dan regent het vaak keihard. We hebben de tuin alleen nog maar in de winter gezien dus wat er allemaal opkomt is nog een verrassing. 

Dusver weet ik dat er bananenbomen in staat, een palm, een citrus boom en een agave. 2015 was een van de koudste winters in jaren met zelfs wat vorst dus ik hoop dat er niet al te veel is afgestorven. We zullen dat in april wel zien als we er weer heen gaan.

Ik ga in ieder geval wat verse kruiden telen, voor te koken en voor muntthee en ik denk dat ik ook eens druiven ga proberen.

Inmiddels heb ik me aangemeld bij diverse groepen over tuinieren om alvast wat inspiratie op te doen. Op facebook heb ik een pagina gemaakt, Garden Ideas, om ideetjes te verzamelen; dan kan ik het later gemakkelijk terugvinden. Ik ben ook een Pinterest pagina begonnen met hetzelfde doel.

Ik heb via Google gezocht naar 'garden center' en 'garden shop' in Kusadasi maar ik kreeg alleen maar hotels en restaurants met 'garden' in de naam. Maar er zijn er vast wel. En wie weet zijn er wel mensen in Kusadasi die onderling zaden en stekjes ruilen.

donderdag 26 februari 2015

Amateur Musicians in Kusadasi?

 


Facebook group
My husband and I are both enthousiastic amateur musicians. In the Netherlands we were both member of various music groups, brass bands and bands. It's fun to make music with others and even more fun when other people can enjoy it. It would be nice f we could do the same in Kusadasi... but 

I have searched the internet for music groups / bands for amateur musicians, but sofar I could not find any. 


Years ago, I've been in Kusadasi where I saw some kind of brass band in the harbor. No idea what they are called, and if you can become a member as an expat. 


I doubt there are in Turkey groups for amateur musicians as we know it in the Netherlands; every city, and even smaller villages, has one or more amateur bands. 


In Turkey  so far I only saw school bands playing in parades held in Turkish holidays and various professional bands that performed in hotels. Given the quality of it I think most have done a conservatory education in Turkey. 


Well we are pretty good amateur musicians but conservatorium level is out of reach for us. Nevertheless, we want to continue to play in Kusadasi, preferably together with other musicians. 


Today I therefore started a Facebook group for amateur musicians in Kusadasi . Perhaps we can find something through this group. Or the group can be the start of forming a group ourself; so many Europeans live in Kusadasi, probably there are also amateur musicians among them. And perhaps there are also Turkish people who would like to play in a band on a amateur level. 


No idea if something like this gets off the ground, but nothing ventured, nothing gained.

Amateur Muzikanten in Kusadasi?

Facebook Groep
Mijn man en ik zijn allebei enthousiaste amateur muzikanten. In Nederland waren we beiden lid van diverse fanfares, blaasorkesten en bands. Het is erg leuk om samen met anderen muziek te maken en nog leuker als andere mensen daarvan kunnen genieten. Het lijkt ons leuk om in Kusadasi ook ergens bij te gaan waar we muziek kunnen maken maar...

Ik heb gezocht op het internet naar muziekgroepen/bands voor amateur muzikanten maar tot nu toe heb ik er geen kunnen vinden.

Jaren geleden heb ik in Kusadasi een fanfare gezien in de haven. Geen idee hoe ze heten en of je er als expat lid van kunt worden.

Ik betwijfel of er in Turkije vereinigingen zijn voor amateur muzikanten zoals we dat kennen in Nederland; elke plaats, zelfs kleinere dorpen, hebben wel een harmonie of fanfare en vaak meedere amateur bands.

In Turkije heb ik dusver alleen schoolbands gezien in parades gehouden op Turkse feestdagen en diverse professionele band die optraden in hotels. Gezien de kwaliteit ervan denk ik dat de meesten een conservatorium opleiding hebben gedaan in Turkije.

Nou zijn wij redelijk goede amateur muzikanten maar conservatorium niveau is toch wat te hoog gegrepen voor ons. Toch willen we graag muziek blijven maken in Kusadasi, het liefst met andere muzikanten.

Vandaag heb ik dus een Facebook groep opgestart voor amateur muzikanten in Kusadasi. Wellicht vinden we iets via deze groep. Of de groep kan de aanzet zijn om zelf iets op te richten; er wonen zoveel Europeanen in Kusadasi, allicht zijn daar ook amateurmuzikanten bij. En wellicht zijn er ook Turkse mensen die het leuk zouden vinden om in een band te spelen op amateur niveau.

Geen idee of zoiets van de grond komt maar wie niet waagt, die niet wint.

woensdag 25 februari 2015

Ik tel de weken af...

We zijn nog steeds geen Nederlander in Kusadasi maar het komt eraan. Ik tel de weken af. We gaan waarschijnlijk half april. Ik heb erg veel zin om Kusadasi verder te gaan verkennen. Buiten het centrum en de haven hebben we er nog niet zoveel van gezien.


Ik ben ook erg benieuwd naar onze buren daar, volgens mij zijn die Turks. Het zou mooi zijn als die een beetje Engels of Duits kennen maar ik verwacht het eigenlijk niet. Momenteel is het nog steeds een gekkenhuis bij ons, veel te doen en te regelen. Dus van het plan om meer tijd te steken om Turks te leren in nog weinig terecht gekomen.

Ik zal eens navragen wat in Turkije de gewoonte is ten aanzien van het begroeten van nieuwe buren. Bij ons in Brabant zou ik die uitnodigen voor de koffie of een borrel. Ik denk dat het in Turkije niet zoveel anders zal zijn

woensdag 18 februari 2015

Ik ben weer enthousiast over Turkije-Totaal

Turkije-Totaal wordt wakker

De geschiedenis van Turkije-Totaal

De site bestaat al lang, onder deze naam sinds 2008 en ook al daarvoor onder andere domeinnamen.

In een grijs verleden maakte ik kennis met iemand in Alanya, een van orgine Duitse dame. Wij werden vrienden en besloten op een gegeven moment samen te werken en een site op te zetten onder de naam Fantasia met info over Turkije en een service om te bemiddelen voor vastgoed. Ik spreek nu over zo'n 15 jaar geleden.

Vol enthousisasme toen begonnen met het opzetten van de site. En ja, er waren verschillende mensen met interesse voor vastgoed die afspraken maakten.

Maar helaas, het kwam niet van de grond. De tijden waren toen, met name de regels voor het verwerven van vastgoed en het verkopen van vastgoed, heel anders. Het was nog niet verplicht voor makelaars om een licentie te hebben. Kortom, iedereen kon makelaar worden, zelfs als ze er de ballen verstand van hadden.

Het gebeurde dat aan de Turkse kant afspraken gewoon werden vergeten. Of de wanna -be "makelaar" liet de mensen huizen zien die ver boven hun budget lagen. Ik heb er nooit een cent mee verdiend. Sterker nog, geld geleend aan mijn vriendin zodat ze niet uit haar huis werd gezet, heb ik nooit terug gekregen. Communicatie was het grote probleem. Mijn partner zou afspraken in goede banen leiden en begeleiden. Echter zij ging ervan uit dat "makelaars" zich aan afspraken zouden houden. Ik zat zelf uitgezonderd vakanties, in Nederland en kon dus zelf niets verifieren.

Je zult begrijpen dat dit mijn motivatie om de site bij te houden, als sneeuw voor de zon deed verdwijnen. Maar omdat ik een Turkijefan ben en toendertijd al wist dat ik ooit in Turkije semi-permanent zou gaan wonen, heb ik de site gehouden. Opnieuw opgezet zonder bemiddeling voor vastgoed. Maar in Turkije wonen was toen nog een ver-van-mijn-bed-show dus ik deed niet veel met de site.


Turkije-Totaal nu

Veel is er nu veranderd, zowel in mijn persoonlijke situatie als in de regelgeving voor het verwerven van vastgoed, de regels voor makelaars en de regels voor buitenlanders wonend in Turkije. Mogelijk nog enkele zaken meer zoals vermeld onder Praktische Info van A-Z; ik ben nu bezig om alle info na te lopen en te wijzigen waar nodig. Gezien de omvang van de site ben ik daar wel even zoet mee.

Zoals je misschien weet hebben mijn man en ik in februari 2015 een woning gekocht in Kusadasi. Dit resulteerde in een samenwerking met deze makelaar voor het bemiddelen en in vastgoed. In geval dat er een koop volgt nadat ik iemand heb doorverwezen ontvang ik commissie.

Het grote verschil is dat deze makelaar werkt op een manier zoals wij dat in Nederland gewend zijn en niet wat een makelaar in Turkije volgens de Turkse wet geacht wordt te doen; dit verschilt nogal, lees meer hierover hier. Alle procedures en formaliteiten worden begeleidt en gecheckt om kopers optimale zekerheid te geven. Een ander verschil is dat ik zelf voor een groot deel van het jaar in Turkije ben en eventueel mee kan gaan met een bezichtiging.


Plannen met Turkije-Totaal

Er zijn ontzettend veel sites over Turkije maar het merendeel verschaft in hoofdzaak toeristische informatie tezamen met een reizenaanbod en/of aanbod van vastgoed. Slechts weinigen bieden informatie om te komen tot een goede keuze wat en waar te kopen en over het dagelijkse leven in Turkije zoals bv. boodschappen: wat is waar te koop.

Aangezien wij er nu zelf semi-permanent ga wonen kan ik uit eerste hand verhalen waar wij zoal tegenaan lopen en hoe wij dat oplossen. En daarbij anekdotes over babylonische spraakverwarring. Het beetje Turks dat wij kennen gebruiken we ook maar soms zeggen we heel iets anders dan we bedoelen te zeggen wat soms to hilarische situaties leidt. Maar de Turken vinden het geweldig dat we proberen in het Turks te praten.

Wanneer we in Turkije zijn hopen we ook diverse minder bekende plaatsen te bezoeken en ik ben van plan daar reviews over te schrijven met foto's.

In ieder geval is door de verandere omstandigheden Turkije weer een hot item en ben ik weer enthousiast bezig met de site.



dinsdag 17 februari 2015

Helaas, onze hond kan niet mee naar Turkije

Verdrietig en blij tegelijk wegens het afscheid van Kira, mijn Rottweiler

We wilden onze hond zo graag meenemen naar Turkije. En het mag ook als je bepaalde regels volgt. Meer info hier.

Honden accepteren veel en ervaren zaken die ze als puppy hebben meegemaakt (socialisatie en inprenting), zoals kinderen, verkeer, uit logeren in een kennel, andere dieren, mee met de auto-bus-trein, enz. Onze Kira heeft nooit gevlogen en is ook nooit uit logeren geweest in een kennel of hondenpension. Op diverse fora heb ik toen ervaringen opgezocht die met hun hond naar Turkije waren gevlogen. Op enkele uitzonderingen na waren de meeste ervaringen slecht. Sommige honden kwamen helemaal uitgedroogd aan, enkele gingen zelfs dood. Veel honden waren na de reis voor langere tijd gestresst. Als de hond de reis maar één keer hoeft te maken, allah, maar om onze hond dit herhaaldelijk aan te doen, nee.

Onze Kira kwam bij ons als puppy. Het was echt MIJN hond. Mede door gehoorzaamheidstrainingen luisterde ze perfect en Kira heeft een erg lief karakter. Maar Kira is nooit in een hondenpension of kennel geweest. Mijn zonen waren altijd zo lief om voor haar te zorgen tijdens vakanties. Eén keer heeft ze een nacht bij de dierenarts moeten blijven. Ze ging volledig over de rooie. 

Daarom zijn we er van overtuigd dat steeds heen en weer vliegen voor Kira, vanwege de stress die dat voor haar oplevert, geen optie is. De kans dat ze bang of agressief wordt, is dan groot. We willen haar dat niet aandoen. De kans bestaat ook dat een vliegmaatschappij haar weigert mee te nemen als ze zo over de rooie gaat; een Rottweiler die helemaal over de rooie is, is beangstigend om te zien. Haar maandenlang in een hondenpension stoppen is evenmin een optie, ze zou er wegkwijnen.

Met pijn in ons hart dan maar besloten om een nieuw baasje voor haar te zoeken. Ja dat geeft ook stress voor Kira, vanwege de band die ze met ons had zal ze ons missen (en wij haar) maar dat is te overkomen bij de juiste baas. Wij hebben zelf vroeger oudere honden genomen die ons na een poosje volledig accepteerden als baas.

De Rottweiler herplaatsing kon helaas niets voor ons betekenen, ze zitten overvol. Door stom toeval vonden wij online een advertentie van een mevrouw die een Rottweiler zocht. We hebben gebeld en zijn toen een paar dagen later met Kira naar haar toegegaan. Het was een hele lieve mevrouw. In huis stonden veel fotos van haar vorige Rottweiler die een jaar geleden vanwege een tumor was overleden. Toen ze Kira zag moest ze daarom weer huilen. De mevrouw woont alleen wat perfect is voor Kira omdat het qua binding een een-vrouws-hond is. De mevrouw begreep dat het een poosje zal duren voordat Kira haar als nieuw baasje zal accepteren. Maar ze vond Kira helemaal geweldig en wandelt vaak met de hond wat Kira geweldig vindt, dus het is een kwestie van wat tijd voor Kira weer helemaal happy is. We houden contact en dat vind ik fijn, Het houdt me erg bezig hoe het met Kira gaat. De laatste berichten zijn dat Kira ons mist (zoals we al verwachten) maar voor de rest gaat het redelijk goed. Maar nu ik dit schrijf is ze pas 1 dag en een nacht weg. Ik mis Kira erg maar ben ook blij dat we een goed adres voor haar hebben gevonden.

Desalnietemin mis ik mijn hond erg. Ik denk dat we tezijnertijd wel een nieuw Rottweilerpup zullen nemen die we dan zo gauw het kan gaan wennen aan vliegen en af en toe uit logeren in een kennel zodat het op en neer reizen 2x per jaar geen stress oplevert.

Ough, zoveel te doen!

Al het gebruikelijke papierwerk en administratieve rompslomp in Nederland + wat er bijkomt zoals opzeggen van verzekeringen etc. 


En opruimen! Veel moet naar kringloop centrum, sommige spullen moeten op marktplaats worden gezet. Enkele spullen kunnen we nog gebruiken op de NL camping waar we de zomermaanden altijd zullen zijn (we hebben een stacaravan met grote voortent). Maar vooral veel weggooien met de ogen dicht, we gaan een grote container huren waar alles ongesorteerd in mag.


We proberen via Rottweiller Nederland een nieuw baasje te vinden voor onze hond Kira. We willen het haar niet aandoen om steeds op en neer te vliegen. Ze is er ongeschikt voor. Ze is ook nog nooit in een kennel of dieren pension geweest. Helaas maakt dit dat haar meenemen naar Turkije helaas geen optie is. Lees hier de regels voor het meenemen van je hond of kat naar Turkije.


Half april hopen we voor enkele weken naar Kusadasi te gaan om daar het een en ander te regelen zoals TV en Internet. Gelukkig kennen we al enkele mensen die ons daar wat wegwijs kunnen maken en kunnen helpen. Deze week heb ik me aangemeld bij diverse online groepen en fora om wat meer mensen wonend in Kusadasi te leren kennen. Er zijn er enkele gelinkt op onze Turkije Links pagina


Turks leren staat ook hoog op mijn lijstje. Mijn man is al jaren bezig via volksuniversiteit en online via LesExpress Turks. Hij kan Turks al aardig lezen maar verstaan en spreken is nog erg moeilijk. Zelf ken ik nog niet meer dan enkele woordjes en zinnetjes. Ik ga nu ook alvast online wat leren via LesExpress Turks. Ik heb gehoord dat de gemeente in Kusadasi taalcursussen geeft voor buitenlanders.

Wonen in Turkije, zou je dat wel doen?



Je bent in Turkije op vakantie geweest en je vond het fantastisch!

Prachtig weer, mooi land en leuke plaats, vriendelijke mensen en bijna alles is zo goedkoop! Zelfs de huizen! Een leuk appartement kun je al vinden voor rond de 40.000 euro.

Daarbij zijn de vaste lasten laag. Warm water is meestal gratis van de zon en de verwarming hoeft nauwelijks aan.

Semi-permanent verhuizen of in Turkije lijkt dan plotseling een heel goed idee. En dat kan het ook zijn. Maar.... er zijn een aantal zaken die je goed moet realiseren en waarover je goed moet nadenken. Lees hier wat tips om tot een goede keuze te komen v.w.b. je woonplaats in Turkije.

On-line een huis zoeken in Turkije

Makelaars zijn eenvoudig te vinden via Google. We vonden er enkele die huizen hadden die ons wel aanspraken. 

Om een eerste indruk te krijgen hebben we toen wat info over huizen aangevraagd. Zo vielen er al meteen een aantal af. Een makelaar gaf helemaal geen antwoord, een andere vond het te veel moeite om na te trekken of de huizen van onze interesse nog daadwerkelijk beschikbaar waren.
Er bleven 2 makelaars over waarvan ik een goede indruk had. We kregen prompt de aangevraagde informatie en antwoord op onze vragen.

We planden onze reis naar Turkije en maakten een afspraak met de makelaar die de meeste woningen had die ons aanspraken. En we vonden en kochten ons droomhuis in Kusadasi

De bezichtigingstrip verliep erg prettig. We kregen alle tijd, antwoorden op al onze vragen en er was totaal geen pressie om ons te doen kopen. 

Dit, plus de aanwezigheid van een goede after-sales service en de mogelijkheid onze woning te verhuren in de maanden dat we in Nederland zijn, gaf de doorslag. We kregen ook hulp bij het aanvragen van een Turks belastingnummer en het openen van een rekening bij een Turkse bank in Kusadasi. Dat was erg prettig omdat het personeel bij bank en de instantie voor een belastingnummer vrijwel geen Engels sprak.

Ook werd afgesproken dat ik via mijn website Turkije-Totaal ga samenwerken met deze makelaar v.w.b. het aanbieden van vastgoed. De makelaar waarmee wij samenwerking offreert bouwgrond, appartementen, huizen en villas voornamelijk in Kusadasi, Bodrum en omgeving, Altinkum en Istanbul.

Nederlanders in Kusadasi Turkije

Hoe ons Turkijeavontuur begon....

We zijn min of meer per ongeluk in Turkije terecht gekomen. Wegens gezinsomstandigheden (een gehandicapte zoon die lang thuis woonde) konden wij vele jaren niet op vakantie. Na uithuis plaatsing van onze zoon zo'n 15 jaar geleden konden wij eindelijk weer eens op vakantie. Het plan was eigenlijk Tunesië maar dat lukte niet op korte termijn vanwege het feit dat ik voor een nieuw paspoort nodig had in plaats van een toeristenkaart. Maar wij wilden wég. Dan maar Turkije...

Turkije.... We hadden er weinig verwachting van en van de Turken hadden we niet zo'n positief beeld vanwege de Turken bij ons in de buurt die voor tamelijk veel overlast zorgden.
Onze eerste kennismaking met Turkije was een openbaring, sterker nog, we werden opslag verliefd op Turkije.
Niet alleen vanwege het mooie weer maar ook de natuur, de vele culturele bezienswaardigheden en alles wat Turkije biedt.

Ook ons beeld van de Turken veranderde volledig. I.t.t. de Nederlandse Turken die wij kenden in onze woonplaats, werkten de Turken hard. Overal werden we vriendelijk en hartelijk bejegend, zelfs als er niets aan ons te verdienen viel.
De volgende vakantie werd wéér Turkije, en de volgende, en de volgende. 

Na enkele vakanties besloten wij om ons op latere leeftijd semi-permanent te vestigen. We hebben vele plaatsen bezocht. Elke plaats had voor ons zijn eigen charme. Bodrum, Kas en het Taurusgebergte bij Alanya vonden wij qua natuur het mooist. Fetheye en Kusadasi vonden wij de leukste steden voor zomer én winter.
Omdat Kas en Bodrum nogal stijl zijn (we worden er niet jonger op) en de minder goede bereikbaarheid (overstappen) buiten het seizoen viel de uiteindelijke keuze op Kusadasi.

Wegens reorganisatie van de luchtmacht kon mijn man jaren eerder als verwacht de dienst verlaten. Lol, we hoefden alleen nog maar even ons Nederlandse huis te verkopen. Dat duurde vanwege de crises en dientengevolge het grote aanbod van koophuizen wat langer dan verwacht maar uiteindelijk, eind januari 2015 is het toch gelukt.