maandag 20 april 2015

Meubels kopen in Turkije is een avontuur!

Nog voordat wij de eerste keer naar ons huis gingen had ik via Facebook een leuk tweedehands stapelbed gevonden. We hadden het nodig voor onze kleinkinderen. We hadden toegezegd dat we had zouden kopen en dat we zouden bellen als we zelf in Kusadasi waren. Ik kende deze Limburgse mevrouw alleen van Facebook en we hoopten dat het stapelbed er nog steeds zou zijn. We belden en ja het was er nog. Met onze huurauto reden we naar het adres via de GPS. We zagen bij aankomst welliswaar de goede straatnaam op een bordje staan maar konden nergens het goede huisnummer vinden. Nog maar eens gebeld en gezegd waar wij stonden. Gaby zou haar man sturen die voor ons uit zou rijden. Haar man bleek een zeer vriendelijke Turk te zijn die goed Nederlands sprak. We werden erg gastvrij ontvangen op het terras waar we gezellig hebben zitten praten alvorens we het bed gingen bekijken. Bed en matrassen waren prima, dat was niet het probleem. Maar hoe dit alles in ons huis te krijgen. Ook daar werd voor gezorgd, zij zouden het bed enkele dagen later komen brengen. Ongelofelijk! Ze brachten het bed, gingen naar de winkel voor wat ontbrekende schroeven, hielpen het bed mee op te bouwen (de Turkse man en een vaste gast die een appartement van hen huurde) en brachten ook nog zelf bier mee brachten. Gaby was ook meegekomen. We konden erg goed met elkaar opschieten. Gaby en haar man hebben ook hulp aangeboden voor de meest uiteenlopende zaken: van het regelen van een goedkoop internet/telefoon abonnement, het regelen van een Ikamet tot het verkrijgen van een goedkoop half wild zwijn voor in de diepvries. Hulp waar we zeker dankbaar gebruik van zullen maken. Het is hartverwarmend zulke mensen te leren kennen.

We hadden ook nog een 2-persoonsbed nodig. Dat hadden we ook 2ehands via Facebook in Kusadasi gevonden maar op het laatste moment wilden deze mensen het toch niet verkopen. Wij dus naar een meubelhal in Kusadasi. De verkoopster was erg vriendelijk maar sprak geen Turks maar we kwamen er wel uit. het afspreken van het bezorgen deed mijn man telefonisch in de meubelhal in het Engels. Alles werd netjes op de bon genoteerd.
Op de dag van de bezorging kwam er geen bed ondanks dat mijn man die dag nog eens naar de meubelhal was gereden om te vragen waar het bleef. Maar hij was daarna niet wijzer dan ervoor.

Onze vriendelijke Turkse buurvrouw heeft toen laat in de middag voor ons gebeld om te informeren hoe het nou zat. Het bed zou 's avonds nog worden bezorgd maar helaas... géén bed. De volgende dag belde de buurvrouw weer voor ons. Er was onvoldoende personeel geweest om het bed te bezorgen. De verkoopster van de meubelhal had ons niet daarover gebeld omdat ze geen Engels sprak. Maar het bed zou nu 2 dagen later 's morgens worden bezorgd. En ja, het bed kwam. Weliswaar 's middags in plaats van 's morgens maar het werd wel helemaal naar boven gesjouwd en opgebouwd. Afspraken maken met Turken is niet altijd eenvoudig. Soms komen ze niet of op een andere tijd dan afgesproken. Zo gaat dat nu eenmaal hier.